23-04-12

21 april 2012 - LAKOSTA

Afstand : 20,65 km

Tijd : 1u27’12”

Km/h : 14,2

Km/tijd :

Plaats : 54/230

 

Net als Dwars door Wervik vorige week was het sinds 2008 geleden dat ik de LAKOSTA liep. Net als toen ging de wedstrijd van Kortemark naar Langemark met halfweg Stadenberg. Toch was het in extremis een verjaardagsfeestje van een vriendje van Milan, die mij de kans gaf toch mee te doen. Reeds lang was er immers een afspraak met oude klasmakkers, maar het feestje van Milan deed ons beslissen om wat later aan te zetten en als hij naar het verjaardagsfeestje wil mag de papa toch wel gaan lopen zeker?!

Reeds ietsje voor één uur  stond ik met een hele meute anderen aan de sporthal van Langemark om met de bus richting Kortemark te vertrekken. Als sardines in een blik reden we richting Kortemark. Voor een groot deel langs de omgekeerde richting van het parcours. Velen maakten zich al de bedenking als de bus er meer dan een half uur over deed hoelang zij wel onderweg zouden zijn? Eénmaal aangekomen had ik vlug mijn nummer te pakken en kon ik mij gaan aankleden. Voor velen was dit keuzes maken. Buiten hoorden we immers een serieuze plensbui en omdat velen nog meer buien op de radar hadden gezien besloot ik toch een jasje over mijn trui aan trekken en een haarband over mijn kalende knikker te trekken. Ik hoopte dat door het regenachtige weer misschien de wind wat zou gaan liggen, maar daar was weinig van te merken. Eens gestart kwam ik vlug in een groepje terecht met heel wat bekenden. Marnix Ollevier en Ignace Gruwier trokken de groep met verder Bruno de Rynck en Bart Robaeys. Met een man of tien waren het toch veel dezelfden die moesten de kop trekken. Ikzelf probeerde wel, maar het ging niet echt soepel en ik wilde me dan ook niet tegen de wind te pletter lopen voor de anderen. Bijna halfweg kwam er dan nog de gevreesde Stadenberg. Ik verteerde de klim goed en kwam samen met Marnix als één van de eersten van het groepje boven. We lieten ons wat uitlopen en werden ingehaald door een aantal lopers onder aanvoering van Nick Vanthomme. Marnix zette zich mee op kop en het tempo ging de hoogte in. Op dat moment naar mijn aanvoelen ietsje te rap en ik liet ze gaan. De overige tien kilometer zou ik tegen de wind in vooral alleen afleggen. Slechts een tweetal lopers haalden mij nog in. Ik probeerde tempo te houden en kwam aan km 15-16 op een aantal meters van Nick terug maar kon de aansluiting net niet maken. De laatste kilometers voelde ik constant Ignace naderen hij kwam enkele keren terug, maar moest telkens na een aantal meters terug een gaatje laten. Ook Danny Vannevel kwam ons met de fiets aanmoedigen en daar voelde ik direct dat telkens je een fietser naast je hebt dat je een extra boost geeft en het tempo wordt opgedreven. Uiteindelijke klokte ik dus af na 20,65 km of vijfhonderd meter tekort voor een halve marathon! Spijtig vind ik dat steeds maar hoe dan ook zou ik dus net onder de 1u30’ zijn uitgekomen. Opdracht volbracht dus, en dit ondanks de weersomstandigheden!

 

Keep on runnin’ in a free world!

22:07 Gepost door keep on runnin' in a free world, poppy | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-04-12

14 april 2012 - dwars door wervik

Afstand : 13,6 km (13,8 volgens mijn garmin)

Tijd : 55’56”

Km/tijd 4’03”

Km/h : 14,8

Plaats :38/144

 

 

Dwars door Wervik een jaarlijks terugkerende voorjaarsklassieker in de buurt. Toch was het nog maar de tweede keer dat ik er aan de start stond, maar dat maakte de familie Ryckaert dit jaar ruimschoots goed. Eerst Milan (200 meter) dan Ilona (500 meter) en dan de papa voor het grote werk van 13,6 km. De twee youngsters slaagden er in beiden op de achtentwintigste plaats uit te komen bij papa eindigde het ook op een acht maar stond er een drie voor.  In mijn aanlooprondje liep ik Ludo De Poortere tegen het lijf. Vandaag was hij fotograaf van dienst want op zondag trok hij naar Stein voor en zes-urenloopje, dat is pas serieuze kost. Dirk Koopman, die mij in de laatste hectometers van de marathon in Lier nog bijbeende deed het als organisator op de motor en voor de rest weinig bekend volk, zouden ze zich sparen voor de Lakosta?

Eens het startschot gegeven slingerde de weg zich licht tegen de wind in naar boven. De eerste ronde was het vooral positie kiezen. Op het einde van de eerste ronde kon ik aanpikken bij een jonge kerel van Dapalo, die her en der luid aangemoedigd werd. Tijs Witdouck was zijn naam  en een ronde lang kon ik enkel aanklampen. Bij het ingaan van de derde ronde kon ik toch overnemen en de aansluiting vinden met een groepje. Thijs zelf zou ik pas bij de finish terugzien. Hij was spijtig genoeg uitgestapt met een blessure. Ik besloot me tegen de wind in mooi in het groepje te nestelen en deze ronde wat te recupereren zodat ik de laatste ronde er weer vol tegen aan kon. Toen we ons echter langs de paadjes van een parkje terug naar de Leie slingerden besloot ik mij op kop te zetten. Toen ik het Leiepad opdraaide merkte ik tot mijn verbazing dat er niemand meer in mijn spoor zat. Ik besloot op mijn tempo door te gaan en wel te zien wie er achter kwam, maar er zou niemand meer uit de achtergronde opdagen. Zelf duurde het tot bij de bevoorrading bij het ingaan van de laatste ronde dat ik weer bij iemand kon aanpikken. ’t Is te zeggen, hij stopte voor te drinken en ik liep door. Een paar honderd meter verder hoorde ik dat hij mij in razende vaart naderde. Hij bleef me volgen tot in de laatste rechte lijn. Hij perste er alles uit in een spurtje, en dat mag je letterlijk nemen. Eén meter over de aankomst kotste hij er alles uit! Voor één keer was ik blij nog gepasseerd te zijn in de laatste meters en het niet in mijn nek te hebben gekregen!

 

Keep on runnin’ in a free world!

21:52 Gepost door keep on runnin' in a free world, poppy | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |