11-11-10

11 november 2010 - course du souvenir Ploegsteert

Afstand: 20,530 km

Tijd : 1u31’00” (netto)

 

Deze 11 november was aangekondigd als stormachtig. Toen ik van morgen rond 8 uur opstond was daar echter nog niets van te merken. Een half uur later begonnen de bomen wel al deftig te waaien! Toen we om tien uur klaar stonden om te vertrekken begon ook nog te regenen. Dus vertrok ik maar alleen naar Ploegsteert en konden de kindjes met het speelgoed die  Sint-Maarten bracht deze nacht verder spelen. Twintig minuutjes later was ik reeds ter plekke en werd opgenomen in de stroom die de sporthal binnen wou. Ik had gelukkig reeds mijn nummer en hoefde enkel nog op zoek naar een vrije stoel om mijn zak achter te laten. Ik besloot mijn KW aan te houden niet alleen ter bescherming van de regen, maar in de auto had ik ook gezien dat het maar 4,5°C was. Ik besloot even warm te lopen en dat was geen overbodige luxe want in het begin zag ik toch dat mijn hartslag enkele tikken hoger lag dan normaal. Na een vijftal minuutjes had mijn lichaam zich blijkbaar aangepast aan deze temperaturen. Ik speelde eerst met het idee om te blijven warmlopen tot het startschot weerklonk, maar liet mij toch verleiden om mij in de menigte te mengen. Voor een supertijd lopen had geen enkele zin, die zou immers voor een groot stuk door de wind bepaald worden. Ik hoopte zo lang mogelijk een zelfde tempo te kunnen aanhouden. Tot aan de eerste bocht, net voorbij km 2, was het ondanks je nog in de massa liep beuken tegen de zijdelings wind. Tot aan de bevoorrading (km6) zat de wind redelijk mee, dit wou ook zeggen dat we hem in het terugkeren wel zouden gevoelen. Tot dat punt liep ik samen met oa Christa Vandermeiren maar na de klim (km7) verloor ik haar uit het oog. Ze had misschien net iets te veel gegeven om bij de dame te willen komen die voor haar liep. Rond km 9 kwam ik bij een groep van een man of 10 terecht waar vijf lopers van het Wasquahal triathlonteam het tempo bepaalden. Ik liet me meedrijven en zeker langs de grote baan half weg konden we met enige beschutting lopen. Na het bos en de bevoorrading na 14 km bleven nog met 5 over, drie teamleden ik en nog een andere éénzaat. We bleven een constant tempo lopen en haalden heel wat lopers in. Km 17 en 18 was echt beuken tegen de wind en daar moest ik de anderen laten gaan. Ik stond er voor de laaste 2,5 km alleen voor, maar kon toch blijven doorgaan. In de laaste honderd meter kwam ik terug bij de dame terecht waar ik met Christa zo had op gejaagd. Heel tevreden en nog een spurtje trekkend naar de douches bereikte ik de finish. Ik had 20 km kunnen lopen aan een zelfde tempo zonder ook maar een dipje en in deze omstandigheden is dit toch wel het voornaamste om te onthouden.

 

Keep on runnin’ in a free world!

22:41 Gepost door keep on runnin' in a free world, poppy | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.