25-10-10

23 oktober 2010 - vredesloop Ieper

Tijd : 1u09’16”

Afstand : 16,1 km

Km/h : 13,9

Plaats : 61/332

 

Na een weekendje zonder wedstrijd was er de Vredesloop in Ieper. Terug over 10 miles dus zou ik proberen mijn tijd over deze afstand onder de  1u09’ te krijgen. Nochtans wist ik van vorig jaar dat het prachtig parcours niet van de poes is, Ieper is nochtans kattestad. Daarbij komt nog dat ik mijn laatste serieuze training vorig weekend in de mist zag gaan toen ik zondagmorgen met een zere rug opstond. Het duurde tot woensdag voor ik weer mijn toppen van mijn tenen kon raken en een keer mijn klein teentje bekijken die in iedere schoen pijn deed. ‘k Wist nie dat zo’n klein aanhangsel voor zoveel overlast kon zorgen.  Enkel donderdag kwam ik er toe 10 km te lopen. Dus veel twijfels of ik wel in staat was om de wedstrijd te lopen waar ik zo had naar uitgekeken, maar dan lees je het verhaal van Sandra Cauwels en zeg je “waarover ben ik eigenlijk aan het janken”! Wie gaat er wakker liggen van het feit dat je één wedstrijdje moet passen of 70ste wordt i.p.v. 50ste

Enfin, zaterdagvoormiddag stonden de hemelsluizen open  boven Ieper en pas twee uur voor de start werd de kraan dichtgedraaid. Dat was ook te zien aan de overrompeling aan de inschrijvingstafel. Velen hadden duidelijk tot het laatste moment gewacht. Kwam daar nog bij dat voor -en daginschrijvingen allemaal door elkaar liepen dus het was dringen om tijdig het nummer van zo’n 330 ten milers en bijna evenveel 5 km lopers op te spelden, André kon zich net als twee weken geleden terug in de handen wrijven. Ik nam plaats in de voorste rijen en eens de start gegeven draaiden we reeds vlug af richting Vestingen. Tot ongeveer aan ’t Eilandje volgden we dit pad. Zoals altijd plankgas gestart duurde het een tijdje voor ik een groepje had gevonden om aan te pikken. Alleen lopen was immers geen optie want de wind liet zich gevoelen. Eens het jaagpad op naar de Palingbeek liep ik naast Luc Reynaert, ik weet dat ik meestal wel meekan met hem maar dreigde toch zijn spoor kwijt te geraken tot ik plots ook Ludo Depoortere opmerkte. Het gaf me de moed om eventjes door te bijten en eens terug in de buik van ons groepje van een man of 10 kon ik mijn tweede adem vinden. Ik zette mij achter een lokerhoeker in rood t-shirt. De man met nr.474 werkte als een vod op een stier en ik beet er mij tot aan km 14 in vast. In de uitslag vind ik hem als 51ste terug als dame Mieke Parret, denk nochtans niet dat de modder zo in mijn ogen zat. Eens de Palingbeek bereikt zocht iedereen een beetje zijn eigen weg op of links of rechts van de kasseitjes. Na de klim en de bevoorrading was het tijd om de schade op te meten onze rode vriend(in), Ludo en ik probeerden opnieuw het tempo op gang te krijgen terwijl nog twee anderen ons vervoegden. Even verder werden we terug het bos ingestuurd. Het was uitkijken voor takken gevormde sporen met plassen en modder. Het inspireerde mij zelfs tot een knieval. Gelukkig kon ik de draad direct weer oppikken en via een wei me bijhorende koeienvlaaien bereikten we het 10 km punt. Ik besloot nog even de innerlijke mens te versterken om het laatste klimwerk in de Schachteweidestraat aan te vatten, maar wat we daar onder de voeten kregen geschoven moet je meegemaakt hebben om te geloven. De boer had net zijn maïs afgereden. Van macadam was geen sprake meer centimeters dik slijk kriskras sporen van tractoren er in gevormd. Enfin we waren boven voor we het beseften en na een laatste groet van de andere familieleden en opa die als plaatselijke seingever net op dat punt stond en heel veel verwijten kreeg te horen. Konden we de duik maken naar Zillebeke vijver. Hiermee was het ergste achter de rug en was het nog 2 km tempo maken op een parcours die ik wekelijks loop. Maar net toen we het pad langs de vijver opliepen moest ik Ludo en de anderen laten gaan. Onbegrijpelijk net op die plaats die ik als geen ander zou moeten kennen! Ik werd gewoon uit de voeten gelopen en moest er nog een paar laten voorgaan. Zelfs toen Ieperling Didier Vandenbussche mij bijhaalde aan de voetbalterreinen had ik niet meer de kracht om aan te pikken. Wat een verschil met twee weken terug toen ik mij in het slot wel nog kon vastbijten. De neveneffecten van een weekje minder km’s maken? Ik verloor die laatste 2 km  nog 35” op Ludo en 45” op mijn rode vod! Wel 24” sneller dan vorig jaar, maar weg droom om onder de 1u09’ te blijven!

Wat het volgende week zal worden in de halve marathon van Nazareth wordt nog afwachten. Ik heb immers niet één training boven de 16 km achter de rug. Als ik natuurlijk de km van en naar huis meereken kom ik na de vredesloop natuurlijk wel aan 18 km. Eens thuis gekomen eerst de schoenen uitgedaan en dan pas binnengekomen. Er gaan er veel crossen lopen deze winter die zo vuil niet zijn als de vredelopers. Na een verkwikkende douche stond onze eerste van 23 gasten voor de deur die we ’s avonds hadden geïnviteerd. Dus van op adem komen was er geen sprake. Misschien dat deze alternatieve bijkomende training als bediener van spijs en drank nog voor de nodige extra km’s zorgde voor toekomende zondag?! Voor de eerste keer denk ik te lopen met een strategie, nie er in vliegen en zien waar het schip zal stranden maar zolang mogelijk een tempo tussen 4’10”-15” lopen.

 

Keep on runnin’ in a free World!

 

20:41 Gepost door keep on runnin' in a free world, poppy | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Mooi verslag en veel succes zondag. Als je het mij vraagt:volgens mij een goeie strategie!!

Gepost door: sandra | 25-10-10

Toch sterk gelopen als je ziet wat je maar van trainingkm's hebt!
Wat betreft die droom om onder de 1u09' te blijven, op een ietwat normaler parkoers was dit zeker ruim gebeurd.
Succes zondag, mss loop ik daar ook.

Gepost door: Didier Vandenbussche | 26-10-10

De commentaren zijn gesloten.