25-11-08

11/11/2008 - PLOEGSTEERT - STATISTIEKEN

km

km tijdtot tijdgemkm km tijdtot tijdgemkm km tijdtot tijdgem
10:04:30,013,33804:10,70:34:12,314,031503:57,11:04:14,414,01
204:21,60:08:51,613,54904:16,20:38:28,514,041604:04,51:08:18,914,05
304:15,30:13:06,913,721004:16,80:42:45,314,031704:35,61:12:54,513,99
404:13,30:17:20,213,841104:38,00:47:23,313,931804:25,31:17:19,813,97
504:13,20:21:33,413,921204:13,20:51:36,513,951904:41,21:22:01,013,90
604:07,60:25:41,014,021304:05,00:55:41,614,0120
704:20,60:30:01,613,991404:35,71:00:17,313,9321,108:59,01:31:00,013,91

 

Netto tijd : 1: 31 :00 (265 e)

bruto tijd : 1: 31 :22 (272 e)

14:44 Gepost door keep on runnin' in a free world, poppy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-11-08

11 november-course du souvenir

Wat een mens niet allemaal doet als je de eerste sneeuw ziet. Wel toch proberen een uurtje gaan lopen en net niet op je bek gaan. Dan maar besluiten om achter de computer te kruipen en wat verslagjes over loopwedstrijden te lezen. Meer nog, omdat je voor jezelf toch steeds een verslagje schrijft het waanzinnige idee krijgen om ook zo’n blogje aan te maken. Hier in extremis dan het verslag van Ploegsteert.

 

Na een veel te korte nacht, want gisterenavond nog een familiefeest in Berlare gehad, om 7 uur wakker geworden in het bed van onze Milan. Want onze jongster was om 3 uur koortsig wakker geworden en verkoos in het veilige grote bed verder te slapen. Dus moest de papa plaats ruimen.

 

Een eerste blik door het raam leerde mij al vlug dat wind en regen, meer nog dan de kilometers, vandaag de voornaamste tegenstanders zouden zijn. Iets voor 8 uur kwam Ilona ook piepen. Want alsof er op 11/11 nog geen toeristen genoeg zijn in Ieper komt ook de Sint met zijn gevolg de kindjes met speelgoed verrassen. Onze Milan oharme was zo ziek dat hij er geen oog voor had.

 

Van een loopwedstrijd proberen we steeds een familie-uitstapje te maken. Maar nu was al vlug duidelijk dat ik gezien de weersomstandigheden en de toestand van ons ventje beter alleen naar Ploegsteert afzakte.

 

Om 10 uur ontvluchtte ik dus in mijn eentje de drukte van Ieper om van bij het verlaten van de A25 in de file naar Ploegsteert te staan. Schoorvoetend ging het verder en eens lopers je voorbijsteken zet je beter je auto aan de kant natuurlijk. Dan maar verder al lopend met de tas met kledij voor na de wedstrijd op de schouders. Het was ook een goeie parcoursverkenning en meteen werd duidelijk dat tussen km 10 en 11 het volop met de neus in de wind ging te lopen zijn.

 

Tegen de stroom in probeerde ik nog vlug mijn tas in de hal achter te laten en dan vlug naar de start. Na nog wat te wringen kon ik toch mijn plaats innemen en daar waren de eerste regendruppels. En daar klonk het startschot na 20 seconden was ik dan toch de startlijn voorbij. Tot aan de eerste bocht, dik 2.5 km, was een lange slalom om ergens bij een gepast groepje aan te pikken. Even gingen mijn gedachten terug naar vorig jaar toen ik zo mijn voet omsloeg en toen aan de splitsing van 8 en 21 km twijfelde om af te slaan. Nu had ik daar nog steeds een goed gevoel en de vele aanmoedigingen en een verfrissing zorgden er voor dat ik de helling tussen km 6 en 8 goed kon verteren. Vanaf dat moment kwam ik bij iemand terecht die ik de ganse tijd zou volgen. En daar kwam het gevreesde stuk tussen km 10-11 aan. In de plassen maar beschut tegen de bomen en in de rug van mijn collega kwam ik toch nog het stuk goed door. Het hoekje om namen we de tijd om de innerlijke mens te versterken. Want daar kwam het eerste stuk in de bossen. Rond het uur passeerde ik de Memorial en de bevoorradingspost om nog eens af te draaien in de bossen. Bij het opkomen van de weg, km 15-16 dacht ik even de rol te moeten lossen. Maar een klein spurtje zette mij terug in het spoor van mijn kompaan en opeens merkte ik dat het ook niet meer regende. Even verder kwamen we met een 10 tal lopers samen, en wie nam de kop een kleine dame met nr. 3445, bleek achteraf een Française te zijn met een bekende naam Catherine Deneve, In het laatste stuk voor we de laatste rechte lijn opdraaiden spatte het groepje uit elkaar, en weg was ze. De laatste 2.5 km was natuurlijk aftellen, de kerktoren zien naderen en hopeloos zoeken naar een niet gevonden km 20. In de laatste rechte lijn kon ik mijn makker nog afschudden en in een geweldige netto tijd van 1u 31’00" afklokken. Mijn beste tijd op een halve marathon en dit in zulke weersomstandigheden, dus zullen we maar niet zeuren dat het geen 14km/h is zeker. Ook het feit dat twee fransen, voor zover ik het verstaan heb, zegden dat het maar 20km570 meter was kon mijn goed gevoel niet minderen. Wel het feit dat ik in de welverdiende warme douche merkte dat ik mijn handdoek vergeten was, verdomme toch?

Maar gelukkig is de collegialiteit van de lopers hoog en kreeg ik er vlug één aangereikt. Om 14 uur kwam ik moe maar voldaan weer thuis. Maar de Sint betekent natuurlijk ook een beetje knutselen voor mama en papa dus het playmobiel ziekenhuis was voor de rest van de middag mijn deel.

17:05 Gepost door keep on runnin' in a free world, poppy in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |