loopkrabbels van onder de Menenpoort

Afstand : 10,4 km

Tijd : 41’32”

Km/tijd : 3’59”

Km/h : 15,0

Plaats : 85/567

Tweede kerst, na twee dagen vetgemest te worden als kalkoen, tijd om de benen te strekken en te kiezen tussen Sint-Eloois Winkel en Tielt. 2008 was de laatste keer dat ik in Tielt liep en ik wou wel eens zien als ik nu een 10 km aan een gemiddelde van 15km/h lopen?

Het plan was eenvoudig. Van bij de start vol gas en zien of de man met de hamer, na waarschijnlijk een drukke kerst, nog overuren zou doen. Aan het weer lag het zeker niet. Om half zeven nog 10°C, heel wat anders dan de voorbije jaren toen de temperaturen met het vriespunt flirtten. Dat was ook te zien aan de inschrijvingstafel. Geen nummers meer met chip dus moest men improviseren. Nergens geen alcoholstift te bespeuren maar wel een roze fluostift! Ik kreeg het alweer mooie nummer 1213 in roze op mijn borst! Het parcours was wel aangepast met een nieuwe startplaats. Geen trechter meer, maar een lange neerwaartse lijn om uit het veilig uit het gewoel te geraken. Op weg dus voor 4 ronden van iets meer dan 2,5 km. De eerste km ging tegen de limiet met een maximale hartslag van 182 en een tussentijd van 3’42”. De volgend kms tot de 7^de gingen in net onder de vier minuten. Kms 7 en 8 gingen in 4’10” en 4’06”. Op dit moment na 2,5 ronde of 7,5 km kreeg ik ook aansluiting bij de staart van de wedstrijd. Proberen slalomen dus en de ideale lijn te houden, maar je loopt ook niet langer alleen je kan zo van het ene naar het andere groepje lopen. In die derde ronde wilde ik er zelf alles aan doen om zelf niet door de kop van de wedstrijd te worden ingehaald. In de verte zag ik de blauwe zwaailichten, maar kon mij toch tijdig uit de voeten maken. De laatste ronde ging opnieuw beter ik zag een twintig tal meter voor mij enkele lopers die in mijn ronde liepen, maar kwam geen stap dichter. Zelf werd ik halfweg bijgebeend, maar opeens speelde duidelijk zijn kerstmaal op en moest hij aan de kant. De laatste honderd meter had ik nog een spurtje over en zo kon ik toch nog een plaatsje opschuiven in de uitslag. Zo slaagde ik bovendien in mijn opzet om een gemiddelde van 15km/h.

Keep on runnin’ in a free world!

Afstand : 21,1 km

Tijd : 1u27’45”

Vorig had ik de wedstrijd in Steenvoorde leren kennen. Je kan kiezen tussen 11,5 km of de halve marathon. Toen werd door de sneeuw de wedstrijd ingekort. Nu stond er een mooi zonnetje, ondanks het feit dat het maar een graad of 5 was, ideale loopomstandigheden. Toch leek het mijn dagje niet te worden. Mooi de wagen voor de deur geparkeerd. Nog het één en het ander in de auto gps instellen en dan vertrekken, maar waar zijn plots mijn sleutels die ik vijf minuten eerder nog in mijn handen had? Nergens meer te vinden dus maar vlug de reservesleutel genomen en de grens van Abele over! Aan de sporthal afgezet wriemelde ik tussen de massa. Ik had op vrijdagmiddag nog mijn inschrijving en dokterattest gemaild dus ik zou niet lang moeten wachten. Aan de inschrijvingstafel vertelden twee dames mij dat de vooringeschrevenen hun naam en nummer buiten aan de deur ging. Dus terug door de uitgelaten menigte. Bij de lijst onder de R geen Ryckaert te vinden, terug naar binnen dus. Nogmaals in mijn beste Frans de uitleg gedaan. Bleek gemaild te hebben naar de toeristische dienst en die hadden dit weekend geen inschrijvingen meer doorgegeven, ondanks dat ik een leesbevestiging kreeg. Gelukkig had ik kopies mee zodat ik niet alles meer moest invullen. Vlug nummer opspelden en mijn Garmin aanleggen. Oei, die valt direct weer uit! Dat wil zoveel zeggen als batterij vergeten opladen. Dus zonder mijn vast loopvriend op pad! Geen hartslag geen exacte kilometertijden klaar voor een wedstrijdje op het gevoel dus! Toch bleef ik lachen, dat kan je alleen maar in Steenvoorde. Want wat je daar ziet kom je in een heel loopjaar niet tegen. Er zijn trofeeën voor de best verkleedde en dat zal je geweten hebben. Afrodite op een stoel gedragen door vier lopers, een bobslee team, Astrix, Obelix, een lopende windmolen… Ik stond dan ook op de eerste startrij om overzicht te behouden.  Ik zou dus op het gevoel moeten lopen en zien waar het schip ging stranden en zoals iedere wedstrijd aan die kant van de schreve is’t nie plat. Eénmaal de wegen van 10 km en 21 km elkaar scheidden kon je voor het eerst overzicht krijgen over de andere lopers. Ik kwam in een groepje van en tiental lopers terecht. Goed zo want op dat deel stond een felle bries, maar nog voor halfweg bleef ik met twee mannen die samen liepen over. De één ging constant aan het draadje en samen met de andere beenden we nu en dan een loper bij. Op een zwarte loper beetten we kilometers onze tanden stuk. Constant ging het parcours op en neer. In Terdeghem was de ambiance enorm. Rond een podium stonden nog heel wat lopers van de 10 km te dansen en te zingen. Je kon er kiezen tussen een ravitaillement rapide  et une ravitaillement avec l’alcool. Nog 5 km hadden we te gaan en we liepen nu met een groepje van een zestal. In de laatste rechte lijn werd ik nog voorbijgestoken door mijn twee vrienden. En natuurlijk was degene die heel de tijd bijna nie meekon de rapste! Vlug nog even nagevraagd of het wel degelijk 21,1 km was en jawel hoor wist zelfs Nico Serroen mij in de kleedkamer te zeggen het is er één. Hij mag dus in mijn tabellen als voorlopig snelste halve Marathon! Dan toch nog een geslaagde namiddag, en ondertussen zijn de sleutels ook weer terecht!

Keep on runnin’ in a free world!

Afstand : 10,480 km

Tijd : 41’58”

Km/tijd : 4’00”

Km/h : 15,0

Plaats : 78/355

December blijft corridamaand en een vaste afspraak hierbij is de wedstrijd in Langemark van joggers tot toppers zelfs. Want hoewel ik ieder jaar bijna een halve minuut van mijn tijd afdoe kom ik geen stap dichter in de uitslag, al moet natuurlijk gezegd dat het aantal deelnemers ook blijft stijgen.

2008 :  42’51” – 75/292

2009 : 43’07” – 97/328

2010 : 42’33” – 88/315

Ondanks de frisse bries waren de omstandigheden eigenlijk ideaal om een mooie tijd neer te zetten. Eénmaal uit het startgewoel en die verdoemde kasseien kwam ik in het spoor terecht van een andere Ieperling, Bart Robaeys. In het begin van de tweede ronde liet hij de koppositie aan mij over. Ik bleef doorgaan in mijn eigen tempo en liep rond de 70^ste plaats. Pas een volledige ronde verder nam Bart opnieuw over. Ik moest alles uit de kast halen om hem te blijven volgen. Halfweg de laatste ronde begon mijn maag op te spelen en moest ik een gaatje laten. Pas in de laatste paar honderd meter ging het weer beter en dacht ik in het spoor van een loper die me inhaalde terug het gat te dichten. Ik kwam jammer genoeg enkele meters tekort. Toch maakte die ontgoocheling vlug plaats voor euforie toen ik mijn chrono indrukte en deze onder de 42’ bleef stil staan .Kop een gemiddelde van 15 km/h! Voor de eerste keer dat ik hierin slaag! Een speciale dag en gemakkelijk te onthouden voor iemand die graag met cijfertjes bezig is 11/12/11.

Keep on runnin’ in a free world!

afstand : 8,560 km

tijd : 34'38"

plaats : 43/265 (volgens eerste officieuze uitslag)

km/tijd : 4'02"

km/h : 14,8

Als aperetiefje voor de Cross cup mochten we ons weer drie rondjes uitleven in de omgeving van het Schierveldestadion. Bij de opwarmingsronde had ik al gemerkt dat het parcours serieus hertekend was. Eén verbetering op het eerste zicht want niet meer die lange baan op waaraan de koers eigenlijk zijn naam te danken heeft. Daarentegen de omliggende wijken in met een paar pleintjes. Leuker om te lopen maar ook veel voortuintjes werden door de lopers in het parcours opgenomen. Zo werden aardig wat kantjes afgesneden en was iedere ronde i.p.v. drie kilometer te herleiden tot 2,85 km. Ondanks het gevoel van een opkomende verkoudheid kon ik best met het resultaat leven. Dat resultaat was achteraf het gespreksonderwerp want ondanks het feit dat de wedstrijd reeds voor de veertiende keer werd georganiseerd en dat samen met de drie kilometer lopers er toch altijd maar 400 lopers aan de start stonden sloeg de computer toch tilt en staat er nu volgend bericht op de website :

" De organisatie werd overrompeld door de grote opkomst van atleten en in die overrompeling werd een fout gemaakt in de manipulatie van de rugnummers. Daardoor kloppen onze resultaten niet, en publiceren wij ze dan ook liever niet (enkel de eerste 10). Wij zullen ons volgend jaar beter organiseren op een grotere toeloop en beloven u, net als vorige jaren, een correcte tijdsopname."

Maar waarover eigenlijk mekkeren als je het verhaal van Sandra Cauwels  al een week door je hoofd blijft spoken. Direct krijg ik beelden van de kastelenloop in Izegem, de vredesloop in Ieper, de aanmoedigingen in de recenste IFF- marathon voor de geest. Of van mijn eerste marathon in het Nederlandse Gilze waarvan de inrichters allen kanker overleefden.

Het laat je beseffen wat voor gelukzak je bent als je zo maar zonder zorgen je favoriete ding kan doen, maar tegelijk dat het even goed je laatste kan zijn geweest.

Keep on runnin' in a free world!

Afstand : 11,22 km

Tijd : 46’16”

Km/tijd : 4’07”

Km/h : 14,5

Plaats : 49/612

Dit weekend geen jaarlijkse afspraak, dus tijd voor iets nieuws. Ofwel in de vertrouwde omgeving van de Brielmeersen in Deinze mij voor het eerst aan een veldloop wagen of zou ik nog eens over de schreve trekken om een wedstrijd in Frankrijk te betwisten? Aan de afstand lag het niet beiden veertig minuutjes rijden. Het inschrijvingsgeld daarentegen 10 euro voor mijn vuurdoop als niet-aangesloten veldloper en voor de helft van de prijs mocht ik Bergues ontdekken, dan is de keuze misschien vlug gemaakt. Eén klein obstakel, pas om middernacht in bed en reeds start in Bergues om half tien ’s morgens. Toch reed ik reeds om kwart na acht de grens in Abele over. Een kwartiertje later kwam ik aan de stadspoort van Bergues aan. Wat verder was het inschrijvingslokaal en ik kon mijn auto letterlijk voor de deur parkeren. Daar ik deze week al per mail mij had ingeschreven kon ik direct mijn nummer afhalen en betalen. Ik had bijgod nummer 2! Terwijl de deelnemers toestroomden ging ik op verkenning en sloot aan bij een groepje van een man of vijf voor een opwarmingsrondje. Warme spieren was geen overbodige luxe want wie legt er nu de start aan de voet van een klim. Meteen was de meute natuurlijk ook goed uit elkaar geschud. In de eerste kilometer zat trouwens nog een tweede klim met op de top een spandoek “Groenenberg 22m”. In theorie moesten we twee rondjes doen om samen aan een afstand van 1O,560 km te komen. Waar in Vlaanderen meestal de km’s overschat worden, was hier duidelijk het omgekeerde waar. Ik was immers niet de enige die aan 11,2 km kwam. Eigenlijk is Bergues te vergelijken met Ieper want het  is ook ommuurd door vestingen waarop gelopen werd. We kregen ook een afwisselend parcours onder de voeten. Beton, kasseien, gras, dolemiet… en eenmaal de remparts verlaten slingerden we ons in het dorp op vals plat terrein. Een zeer gevarieerde wedstrijd dus en de aperitiefjes van de avond voordien lieten zich toch voelen. Toch nog een mooi resultaat en een ervaring rijker. En weerom werd ik geconfronteerd met de massa die er steeds op wedstrijden in Noord-Frankrijk afkomt. Want voor de wedstrijd over de halve afstand waren er nog eens driehonderd deelnemers. De jeugdlopen meegerekend waren dus daar opnieuw meer dan duizend sportievelingen. Cijfers waar men hier van achterover valt. Een vroeg startuur heeft ook zo zijn voordelen want om half twaalf zat mijn blits bezoek er al op en kon ik terug thuis aan de aperitief. Santé!

Keep on runnin’ in a free world!

Afstand : 20,75 km ( dus Ploegsteert is geen halve marathon)

Tijd : 1u26'22"

plaats : 143/1610

km/tijd : 4'09"

km/h: 14,4

11/11/11 het blijft voor wie iemand als ik, die graag met cijfertjes speelt een speciale datum. Net als ik mijn nummer 3993 heel mooi vond. Spijtig genoeg mochten we dit jaar voor de eerste keer ons nummer niet houden, want de chip, die onze netto tijd moest registreren was eraan bevestigd. Na de wedstrijd mochten we die dan ook gaan inruilen voor een Queue de Charrue, een plaatselijke blonde stoot van 33cl en 6,6%.

Bovendien was het vandaag precies vijf jaar geleden dat ik mijn laatste voetbalwedstrijd speelde. Sedert 2007 was ik wel al vier maal present in Ploegsteert. Toen liep ik er 1u33' over. de voorbije drie jaar kwam ik telkens uit op 1u31'... Met de vorm van het moment moest ik zeker onder het anderhalf uur kunnen duiken, en bij een superdag 1U27'-28'.

Elf november is ook in Ieper steeds een drukte van jewelste. Bij nacht komt reeds Sint-Maarten de schoentjes van de kindjes vullen. Bijgevolg werden we al om half zeven door de kindjes gewekt. Na de cadeautjestijd en een goed ontbijt konden we ons al vroeg richting Ploegsteert begeven. Niet zo evident als je vlak bij de Menenpoort woont en iedereen je in tegenovergestelde richting tegemoet komt.

Uiteindelijk ruilden we de drukte van Ieper voor deze van Ploegsteert. Toch konden we nog dicht bij het centrum parkeren en bij de opwarming merkte ik toch aan de hartslag dat het lichaam wat moeite had om op temperatuur te komen. Toch waren de omstandigheden met een graad of 8 en bijna geen wind ideaal voor mij.

Eenmaal de 8km  wedstrijd opgang gefloten was konden we dus plaats kiezen en stond ik in de menigte zonder het te beseffen naast twee Norberts van Ieper (Dehaerne en Jennerich). Toen we klaar stonden voor te vertrekken moest heel de meute nog even opzij om een politiewagen door te laten.Na een paar honderd meter kwam ook nog een ambulance voorbij. Nog voor Km 1 lag er een atleet in de zijberm, was hij gevallen of een beroerte gekregen ik weet het niet, maar het laat je toch even nadenken met wat we hier bezig zijn. Ik probeerde van meet af aan mijn eigen tempo te lopen zonder me al te veel om de rest te bekommeren. Na goed 5 km kwam, nog een bekende, Nick Vanthomme bij mij lopen. We liepen samen door de bevoorrading en verder bleef ik mijn zelfde tempo zo lang mogelijk aanhouden en kende eigenlijk geen enkel zwak moment. Op een paar honderd meter voor de meet kwam Nick, waarvan ik dacht dat hij achterop was geraakt, mij voorbijgesneld. Na een aarzeling vond ik toch de moed om naar hem toe te lopen en hem in de laatste bocht nog voorbij te gaan.

Een bijzondere dag afgesloten dus met een uitzonderlijk resultaat! Precies twee maand na die andere speciale datum nine/eleven waar ik de IFF- marathon uitstrompelde. Toch kom ik meer en meer tot het besef dat ik daar de bais legde van de vorm waarin ik nu momenteel zit!

Een fantastisch vlakke wedstrijd gelopen met alle rondetijden tussen 4'05" en 4'16"

5km: 20'46", 10km: 41'40", 15km: 1u02'32", 20km: 1u23'29"

Volgende afspraak volgende week zondag, 27/11, in Roeselare en wie weet als we er vroeg bij zijn, want de start is al om 9u30', trek ik nu zondag nog eens over de schreve naar Bergues.

Keep on runnin' in a free world!

Afstand : 11,350 km

Tijd : 48’54”

Km/h : 13,9

Km/tijd : 4’18”

Plaats : 60/427

Deze zondagmorgen trok ik nog eens over de schreve. Vorig jaar had ik deze pracht streek net voorbij Poperinge ontdekt. Een wedstrijd op een parcours om duimen en vingers van af te likken met start en aankomst aan de molen van Boeschèpe. Net als vorig jaar werd iedereen netjes naar zijn parkeerplaats geleid, een ongekende luxe bij ons. Dit jaar gold de wedstrijd zelf als “Championnat du Nord de course de montage”. Vandaar ook bijna dubbel zoveel deelnemers als vorig jaar en de titel zegt ook al genoeg over de aard van het parcours, maar dat had ik vorig jaar ondervonden. Ik wilde immers terugkomen om de meter dat het parcours plat is te vinden, die ik vorig jaar had gemist! Helaas ik heb hem nu weer niet gevonden. Voor de ongelovige Thomassen onder jullie heb ik hieronder eens een afdrukje gemaakt van mijn Garmin, en de groene lijn is niet deze van mijn hartslag!

Ik liep constant mijn eigen tempo en na het aanlooprondje hoorde ik dat ik ergens rond 65^ste positie moest lopen. In de lange afdaling tussen km 4 en 5 liet ik mij door een tweetal leidden en vanaf toen kwam er niemand meer uit de achtergrond. Tijdens de laatste klim kon ik zelfs nog aansluiten bij een groepje van een man of 5 en ze zelfs nog achterlaten. Zo liep ik 56” sneller dan vorig jaar. Toen was dat nog goed voor een 49^ste plek, maar zoals gezegd nu waren er een pak meer deelnemers, die nog aan het zwoegen waren toen ik al mocht aanschuiven aan de tafel met gratis drank, fruit, chocolade… en vervolgens mocht ik nog een briefje voor de tombola trekken met het zelfde opschrift als vorig jaar “perdu”. Dan maar verder aanschuiven en ik kreeg ook terug een plastiek bord met 2 boterhammen en een schelle van de zeuge zoals ze hier in de Westhoek zo mooi kunnen zeggen en een schelle paté en de vraag of ik er nog een aardappel in de pel en augurkjes en uitjes bij wilde. Ik bedankte in mijn beste Frans met een welgemeend “merciekes”Vlug ging ik als één van de eersten onder de douche en zette mijn terugweg in via Ploegsteert waar ik mijn nummer voor vrijdag ophaalde. Nr.3993

Keep on runnin’ in a free world!

Afstand : 10 miles – 16,1 km (Garmin 16,180 km) , proficiat voor de uitmeters dus!

Tijd : 1u06’33’

Km/tijd : 4:06

Km/h : 14,6

Plaats : 40/375

Het blijft me ieder jaar verbazen hoe groot de aantrekkingskracht van deze wedstrijd is. Hoe mensen die vooral de vredesboodschap hoog in het vaandel hebben onder de coördinatie van André Migneau voor de 5km en de 10 miles samen meer dan 700 lopers aan de start krijgen tot zelfs een hele bus Nederlanders. Een aantal waar heel wat organisaties in de verste verte maar kunnen van dromen. Het parcours van de vijf kilometer over de vestingen en dat van de 10 miles naar de Palingbeek blijven natuurlijk tot de verbeelding spreken.  Na een beetje opwarming voelde de temperatuur toch ideaal aan om er in T-Shirt tegen aan te gaan. Om en bij de 15°C, voor mij hoeft het niet warmer. Eens de verstingen en het station achter ons gelaten te hebben konden we langs het jaagpad op zoek naar de Palingbeek. De eerste km’s tot aan dat domein zijn vlak dus daar kon tempo gemaakt worden, maar de wind liet zich gevoelen. Het was dus zaak in een groepje op een lint te lopen. Dit lukt me aardig en eens in het domein nam ik het commando over.  Ook de grote kuitenbijter in het bos verteerde ik aardig en na de bevoorrading probeerden we met een drietal terug het tempo te maken. Ik kwam ook opnieuw bij Patrick Verhaeghe, zoals in Geluwe, dus ik wist dat het goed zat. Op weg naar de laatste beklimming in d e Schachteweidestraat in Zillebeke speelde een jonge loper met een t-shirt van de KULAK Leuven, Donovan Leyn, steeds jojo en was ik ook Kris Duhayon tegengekomen. Daarna volgde natuurlijk de lange afdaling in de Wulvestraat op weg naar Zillebeke vijver. Vanaf daar was het dus nog goed 2 km tempomaken tot aan de finish. Toch moest ik Niek Vanthomme en Donovan definitief laten gaan. Toch eindigde ik in mijn eerste wedstrijd als veertig jarige ook op de 40^ste plaats met een nieuwe besttijd op deze afstand als bonus. En ik weet dat het op een vlak parcours nog sneller moet kunnen want enkel de twee onverharde km’s met de klim in de Palingbeek zakte het tempo naar 4’25”/km voor de rest steeds net boven de 4’.

Keep on runnin’ in a free world!

Afstand : 14,3 km (garmin)

tijd: 57'50"

km/h: 14,8

km/tijd : 4'02"

Vandaag trok ik voor de 5^e keer naar Geluwe. Enkel vorig jaar liep ik de 10 miles van Oostende. Dit jaar speelde ik nog even met de gedachte om opnieuw naar daar te trekken en er dit maal de marathon af te leggen, maar uiteindelijk verkoos ik mij dit najaar terug wat uit te leven op de kortere afstanden. Geluwe staat voor mij steeds gelijk met proberen om onder het uur te finishen. In 2007 en 2008 lukte mij dit met respectievelijke tijden van 59’55” en 58’57”, kon het nog sneller? In 2006 was ik  nog een groentje en in 2009 was ik de week voor de wedstrijd ziek en was het mij niet gelukt.

Geen zomerse toestanden meer zoals vorige week De herfst leek zijn intrede te hebben gedaan.  De temperatuur was ideaal, maar de wind die tegen zat langs het lange stuk in de Ieperstraat schrikte mij en menige ander loper wel af. In  de eerste ronde kon je je nog in de grote meute verschuilen, maar de volgende 3 rondes was zou het elk voor zich zijn! Aan de aankomstlijn stond een grote klok dus was het voor mij telkens zaak om binnen het kwartier terug te zijn om in minder dan één uur te finishen. Na twee rondes kwam ik samen met een aantal andere lopers voorbij in 28’30”. Het eerste stuk grote baan liep ik dicht tegen de huizen om zo weinig mogelijk wind te vangen, maar het tweede stuk was het opboksen tegen de wind, alhoewel ik vond dat het de eerste drie ronden nog meeviel. Enkel de laatste ronde begon het ook te regen en was het echt opboksen tegen de wind om het tempo erin te houden. Ik was die ronde ingegaan na exact 43’ dus het mocht niet meer misgaan! En inderdaad ik finishte in een nieuwe besttijd  en in een tempo waarvan ik denk dat ik het nog niet gelopen heb in één uur! (na 5km : 20'01" - 10km 40'10" !)Een serieuze opsteker dus voor mijn laatste wedstrijd als dertiger! En kon het nog sneller? Misschien wel want toen we in het stuk tegenwind in de derde ronde bij een groepje kwamen besloot ik mij tot aan het keerpunt bij de dapolo’s  met vader en dochter Deruddere te verschuilen. Eén van mijn kompanen liep wel door en eindigde nog een halve minuut voor ons, maar dat zijn natuurlijk hersenkronkels na de finish die eigenlijk nergens op slaan. Bijna gans de wedstrijd liep ik samen met Patrick Verhaeghe een heel goede tempoloper uit Warneton.

Binnen veertien dagen vlieg ik er als kersvers veertiger in voor de Vredesloop, 10 miles in en rond Ieper. En zonder chauvinisme roep ik “ dit is de mooiste wedstrijd in België!

Tijdens het lange wachten op de uitslagen, iedereen wist dat Ilse Geldhof de eerste dame was maar plots dook er in de uitslag nog een spookdame op, had ik ook nog een aangenaam gesprek met onze sparta-atleet Ludo !

Keep on runnin’ in a free world!

Afstand : 10 km (9,970)

Tijd : 41’29”

Plaats : 37/143

Km/h : 14,46

Vandaag voor de derde jaar op rij gelopen bij de Madonna in Langemark of Madoine zoals een echte Westhoeker het zegt natuurlijk. In 2009 opende ik mijn verslagje als volgt “Vandaag maakten we voor het eerst kennis met de herfst. Geen temperaturen meer waar je van voor de start al staat bij te puffen, maar naast de motregen een tegenstribbelende wind”. Vorig jaar opende ik met volgende woorden  “Terwijl het vorig jaar regende als de kindjes moesten lopen hielden ze het deze keer droog, maar de rest van de namiddag werd een miezerige regen onze bondgenoot. Nu voor mij niet gelaten liever dat dan bij 25°C te moeten lopen”. Wel de editie 2011 zal wellicht nog lang inschreven staan als de warmste ooit, denk ik.  De thermometer gaf deze eerste dag van oktober wel degelijk meer dan 25°C aan! Ik nam met dan ook voor rustig te starten en mijn eigen tempo te zoeken. Eénmaal de groepjes werden gevormd had ik het gevoel zelf een groepje te leidden en zag de rest voor mij wat uitlopen. Er moesten drie rondjes afgelegd worden en er was voldoende water en sponsen voorzien, chapeau voor de organisatie.  Ik bleef mijn eigen tempo doorgaan en in de tweede ronde begon ik de eersten in te halen . Het leek net alsof ze een heel blik Guynemerlopers voor mij hadden opengetrokken. Eén voor één haalde ik ze in en liet ze ter plaatse in de laatste ronde zag ik ook nog twee jonge gasten voor me uitlopen die ik halfweg bij de kraag vatte. In de laatste honderden meters had Jonas Ghekiere nog een spurtje in huis en haalde mij weer in. Blij dat ik de meet had bereikt, maar vooral tevreden dat de hoge temperaturen mij vandaag niet echt klein kregen, of is dat toch nog een restantje van mijn marathon(voorbereiding) om in een goede cadans zonder me veel om de rest te bekommeren tien kilometer zonder problemen te kunnen afmalen?! Weliswaar 20” trager dan vorig jaar en 45” dan in 2009 maar wel met het zelfde aantal deelnemers 11 plaatsen beter in het klassement dan in 2010!

Na een jaartje te hebben gepast trekken we zaterdag weer naar Geluwe en daar is steeds het doel binnen het uur aankomen.

Keep on runnin’ in a free world

afstand : 10 km

tijd : 41'37"

plaats : 16/52

Twee weekjes na het marathonavontuur dook ik terug de loopgraven in voor het najaarsoffensief. Ik heb al een tiental wedstrijdjes uitgestippeld waar ik mij nog dit jaar wil uitleven. Het startschot werd in Elverdinge gegeven door Pascal Demuynck en zijn stresskikkers. Het weer was nog in volle zomerse stemming en met hier en daar een portie tegenwind beloofde het dus een pittig wedstrijdje te worden. De  rondjes waren gekend van de voorbije jaren enkel was nu de start en aankomst aan het voetbalveld van Elverdinge dicht bij de douches.  Drie rondjes goed voor net geen 10 km, volgens mijn garmin. De eerst honderden meter liep ik zowaar in de kopgroep van een 20-tal lopers. Niemand wou duidelijk het initiatief nemen en er werd nog lekker gebabbeld. De wedstrijd leek pas echt te beginnen toen we een paadje werden opgestuurd waar iedereen wel achter elkaar moest lopen en dus alles automatisch op een lint werd getrokken. Vanaf toen probeerde ik mijn eigen tempo te zoeken. Het moeilijkste stuk was steeds toen we aan de finish passeerden maar nog 300 meter tegenwind verder moesten om dan rond de nadar te draaien en terug te keren. Ik kon gans de wedstrijd een goed tempo aanhouden en kwam uit op een mooie eindtijd voor mijn eersteling van dit formaat als je Poperinge niet meerekent sedert februari! Ik liep ook 40” vlugger dan vorig jaar, nu was de wedstrijd wel ietsjes korter omdat er toen een aanloopstrook van 100 meter was.

Zaterdag nr.2 Madonna-Langemark

En voor de rest op het verlanglijstje : 8/10 : Geluwe, 22/10 : Vredesloop – Ieper (jammer voor de ½ van Nazareth de  23^ste), 6/11 : Boeschèpe, 11/11 : Ploegsteert, ?/11 Roeselare, 11/12  : Langemark, 18/12 : Steenvoorde,  26/12 St.Eloois-Winkel of Tielt

Keep on runnin’ in a free World!

tijd : 3u39'40"

plaats : 141

gemiddelde 11,525/h

Na vijf jaar Dwars door Ieper te hebben gelopen stond het reeds 365 dagen vast dat ik dit jaar de marathon zou lopen. Vorig jaar was het tijdens de voorbereiding misgegaan, maar dit jaar liep alles redelijk. Tot zondag in Poelkapelle bij de opwarming ik pijn voelde aan de onderkant van de kuit. Geen wedstrijd en een week bang afwachten hoe de blessure zou evolueren. Gisteren effkes de baan op voor een test van 7 km. Vanmorgen om 7 uur opgestaan en vijf pannenkoeken naar binnengewerkt en dan de bus op naar Nieuwpoort. 40 minuutjes mijn engels getest in gesprek met mijn buur, een Ier die ieder jaar naar hier kwam. Anderhalf uur voor de start stonden we al aan de vismijn we werden verwelkomt door een dame met accordeon en Kobe Van Hee was aan zijn opwarming begonnen en was volop aan het meedansen op de tonen van de muziek. In de kleedruimte ontmoette ik verschillende ander Ieperlingen. Tijd genoeg om alles klaar te maken. Na een minuut stilte voor de slachtoffers in NY tien jaar geleden mochten we onder de tonen van you never walk alone nog een paar honderd meter verder stappen naar de eigelijke start. In dit tempo moest het wel lukken. Dan  eindelijk vertrokken en wat ik al van toen ik opstond vreesde werd na honderd meter al duidelijk. De wind zou een ongenadigde rol spelen vandaag. Je wegstoppen in een groepje was de boodschap. Na goed 2 km leek ik het perfecte groepje gevonden we liepen het mij voorgenomen tempo van 4'30/km. Naar mate we meer lopers opraapten ,waaronder Ignace Gruwier ging na 7 km het tempo lichtjes de hoogte in tussen 4'21-25". Het ging nog vlot maar hoelang zou ik dit volhouden. Na 12 km in Ramskapelle mochten ook de fietsers mee en daarmee ging het nog iets sneller. Te snel en na 15 km moest ik lossen. Ik liep nog samen met iemand anders en mede door het enthousiasme bij de doorkomst van Diksmuide liet ik mij meeslepen met iemand anders, die eigenlijk iets te snel liep. Halfweg was het tempo gezakt tot rond de 5'/km, maar niets aan de hand en nog steeds een tijd die een mooi resultaat voorspelde. 1u36'.Vijf km verder was het tempo reeds gezakt naar 5'30" en begon de kalvarietocht! Vanaf de Boot (km28) schommelden de rondetijden nog verder weg naar zelfs 6'/km! Lopen werd afgewisseld met stappen bedvriende lopers passeerden mij eén na één maar bij geen één kon ik nog aanpikken. Ieper halen was het enige doel de tijd was toch al om zeep! en na 3u39' bereikte ik uiteindelijk de Markt! Wat een verschil met de 3u17' van Gilze!

Wat hebben we geleerd vandaag ! Een marathon loop je niet aan 90%. Voorbereiding was ondermaats. Ik miste de halve marathon en de 28km van Watervliet! En dan nog de laatste 10 dagen bijna niet gelopen. De trainingen deze zomer bestonden trouwens ook maar uit hoofdzakelijk op zondag 30-35 km en dan nog 1 en soms 2 trainingsjes van een uur in de week. Of was dit nog de ideale voorbereiding voor er nog eentje te lopen binnen een paar weken?!

Maar eerst volgende afspraken: Elverdinge 25 september en de trimarloop 1 oktober en dan zien we nog wel zeker

de tussentijden :

14 km : 1u02'16" !!!!!

15km : 1u06'43"

20 km : 1u30'24"

21 km : 1u35"24" !!!

25 km : 1u57'01"

30 km :2u25'06"

35 km : 2u54'45"

40 km : 3u25'34"

Keep on runnin' in a free world!

Eindelijk na een zomer km's maken was het tijd voor nog een wedstrijdje. Niet forceren was wel de boodschap. Want zondag staat de In Flanders Fields marathon op het programma, eentje die dus op 200 meter van mijn deur aankomt maw een afspraak die ik niet wil missen. Vorig jaar had ik het al in gedachten maar toen de voorbereiding in de soep draaide legde ik me neer met nog één keer toekijken. Vorige week nog een laatste keer 35 km getraind en donderdag nog eens 18 zonder problemen. Toch mis ik die halve marathon en 27 km van Watervliet die ik in het voorjaar liep om er helemaal gerust in te zijn. Voor de 6e keer trok ik naar Poelkapelle, de wedstrijd waar ik het meest aantal keer aan de inschrijvingstafel stond. Vorig jaar liep het echter mis! Ziek en een eerste keer een DNF naast mijn naam.

Milan en Ilona besloten aan de jeugdlopen mee te doen. 2 maal 300 meter die ik met hen meeliep zonder problemen. Toen trok ik mijn loopschoenen aan met de bedoeling 2 rondjes los te lopen om toch nog wat km's te maken. Vanaf de eerste stap voelde de kuit onderaan pijnlijk aan. Even strechen en ik dacht het zal er wel uit gaan met te lopen. Helaas beterde het niet en naar mate ik het rondje afmaakte besloot ik niet te starten en de rode kruispost op te zoeken om wat ijs. Meteen deponeerden de ijverige rode kruismedewerkers mij in hun ambulance en ik mocht zelfs gaan liggen voor een behandeling met ijs en een massage. Vanuit de openstaande combi had ik zicht op de start en zag ik Linda en de gasten niets vermoedend met het fototoestel in aanslag te wachten op de start. Ik vroeg meteen aan een andere rode kruis medewerker hen te verwittigen waar ik was. Dus moraal van het verhaal na de DNF van vorig jaar nu dus een DNS naast mijn naam.

Het wordt dus bang afwachten of ik de iff marathon dit jaar zal lopen. Een mode trend volgend of echt efficient ik trok toch naar de winkel om compressiekousen en hoop dat dit het wondermiddel is waarmee ik zondag van Nieuwpoort naar Ieper loop. Vrijdag of zaterdag doe ik de ultieme test!

Keep on runnin' in a free world!

Beste loopvrienden,

Precies 3 maand na mijn eerste marathon avontuur heb je moeten wachten op mijn volgend berichtje. Er was dan ook niet veel te vertellen, niet dat de mot er in zat hoor. Begin mei begon ik reeds opnieuw met mijn trainingstochtjes 2 per week. Eind mei en juni stonden vooral in het teken van de eerste communie van ons Ilona en een paar andere feestjes en eerlijk de trainingskilometers waren gering. De mcbriderun beleefde ik vanop een rollercoaster in Bobejaanland en uiteindelijk liet ook een wedstrijd in Rekkem schieten die ik halfweg juni in gedachten had en de halve kastelenmarathon in Izegem lopen had dan ook geen zin. Na nog een weekendje Nederland trok ik toch voor een midweekloop naar Poperinge. voor 6 rondjes van goed 1,7 km. Omdat het mijn eerste wedstrijd sinds lang was het vooraf een uitgemaakte zaak dat ik gewoon mijn eigen tempo ging lopen. Voor de start had ik er al een rondje opzitten. Bij de start liet ik de meute zijn gang gaan want heel wat liepen maar twee rondjes zodoende ontstonden er dan grote gaten. Toch slaagde ik erin een constant tempo aan te houden en aan een echte inhaalrace te beginnen waarin mijn laatste twee ronden ook de snelste waren na 44'42" bereikte ik als 22ste de finish en besloot nog een rondje uit te lopen. Km's maken was immers het belangrijkste, maar het was o zo fijn nog eens een nummer op te spelden.

Vandaag vertok ik om 7u40' richting Zonnebeke. Daar was een wandeltocht en had besloten de tocht over 13km  te lopen. Het zonnetje zorgde reeds voor de eerste zweetdruppels toen ik in rechte lijn van Ieper naar Zonnebeke liep. Aan de rotonde kwam ik wandelaars tegen en met goed 6,5 km in de benen sloot ik bij hen aan en liep richting voetbalterreinen van Zonnebeke. Vandaar ging het over een golvend parcours richting Passendale. Na goed 20 km kwam ik terug aan op mijn beginpunt ik liep nog een lusje in het centrum en vertok dan voor de laatste 7km terug richting Ieper. De zon had plaats gemaakt een stevige bries en rond km 25 en 27 werd ik getrakteerd op enkele regendruppels. Uiteindelijk bereikte ik na een geslaagde training opnieuw de Menenpoort ment 30,5 km op de teller. Mijn eerste dertiger als voorbereiding van de iff-marathon is dan ook een feit.

Keep on runnin' on a free world!

Afstand : 42,195 km

Tijd : 3u16’58”

Km/h : 12,9

Km/tijd : 4’40”

Plaats : 3^e/18

Sinds begin dit jaar stond het weekend van 16 en 17 april in het vet aangestipt. Als ik immers dit voorjaar mijn marathondebuut wou maken dan moest het dit weekend gebeuren. Ik had geluk er was keuze uit de streek rond Hulst-Terneuzen, Antwerpen, Enschede en Gilze. Meteen kon Linda op zoek naar een plekje waar we een weekend konden doorbrengen terwijl ik mijn eerste training van 30 km liep. Uiteindelijk viel ons oog op de Beekse Bergen en dit bleek maar een boogscheut van Gilze te zijn. Toen ik de eerste info opzocht bleek de marathon op zichzelf niet meer te bestaan, maar onderdeel te zijn van de ultra –en estafetteloop over 65 km. Voor een marathon liep je 2 ronden voor de ultraloop 3. De inrichting bleek in handen te zijn van de stichting “de lotgenoten” en allemaal mensen te zijn die kanker overwonnen en de opbrengst aan een goed doel schenken. Veel teams zien deze ultraloop als de laatste voorbereiding van de roparun, maar je kan dus ook individueel 42 of 65 km lopen. Toen ik de uitslagen van de eerste vier edities zag viel me dadelijk op dat er voor de marathon telkens maar een 20-tal deelnemers waren. Toch besloot ik het er op te wagen met het risico er veel km’s alleen voor te staan maar mijn besluit stond echter vast een tijd was niet belangrijk ik wilde gewoon 42 km gelopen hebben, en er één lopen waar de rest van de familie ook nog iets aan had. 

Toen we in Gilze Rijen aankwamen stonden de ultra –en estafettelopers al klaar ze werden immers een half uurtje eerder op gang geschoten dan ons. Daar iedere ronde dus 21.3 km was werden wij een beetje verder tegen elf uur aan de start verwacht. Ergens in de middle of nowhere aan een boerderij was een klein streepje op de grond geschilderd met daaronder start. Met achttien stonden we daar (14 mannen, 4 vrouwen) het startschot af te wachten. Normaal zou je verwachten dat ik kiekenvel zou krijgen van de zenuwen, maar ’t was van de adelbrieven van de anderen! Bijv. Henry Okkersen (259 marathons), Gertie Theunissen (129) en de dames dan Ineke Scheffer(386), Francis Spoelstra (116) en Jannet Lange (190 en vorig jaar nog de Spartahlon uitgelopen) en daar stond dan één groentje uit Ieper tussen.

Eénmaal gestart schoten de winnaar van vorig jaar, Bart van Nijlen, en ultraloper Dave Boone meteen weg. Ik zelf sloot aan bij drie anderen en de rest liet meteen een gat. De eerste km ging in 4’40” en er haakte nog ééntje af. Ik bleef over met Gino Deplae uit Roeselare en Fred Haustrate uit Pipaix over. Beiden hadden al een paar keer hier deelgenomen. Gino bleef het tempo bepalen en net voor de bevoorrading na 5km ging het even hellend op tegen de wind en Fred liet ons ook begaan. Twee Westvlamingen bleven dus over. Gino vertelde mij dat hij al 65 marathons had gelopen waarvan heel wat dik onder de drie uur, maar dat hij nu herstellende was van een kankeroperatie. Hij liep trainingstempo zei hij en voerde het tempo op naar 4’27” en zelf eentje van 4’18” de km. Hoe goed het eigenlijk ook ging vreesde ik dat dit te vlug voor mij was. Ik had me voorgenomen geen km’s te lopen onder de 4’30” en in om het even welke andere marathon zou ik hem laten gaan hebben. Nu waren er echter maar twee opties of wel zo ver mogelijk meelopen of nog dik 30 km alleen lopen. Eén zo iemand die je opsleeptouw neemt is echter meer waard dan een groepje van tien hazen waar je je kan verschuilen. Er was dan ook bijna geen wind en eigenlijk maar twee stroken die een beetje hellend waren en tussen de bomen waren we beschut tegen de zon. Grootste opstakel de eerste ronde waren de honderden motoren die ons pad kruisten en hun stinkende uitlaat in ons gezicht bliezen. Jammer dat zo’n motortreffen op het zelfde tijdstip passeert! De km’s schoven voor bij en de eerste doortocht gebeurde zonder problemen. Op de hellende strook nabij de bevoorrading van  km 25, het zelfde stuk waar Fred loste,  moest ik een eerste gaatje laten. Gelukkig mochten we direct terug rechts opdraaien en kon ik weer aanpikken. De komende km’s moest ik nog een paar keer een gaatje van een meter of tien laten. Ik zei Gino dat hij niet hoefde te wachten, maar hij zei me dat het toch geen zin had omdat de eerste twee toch al gaan vliegen waren. Bij de bevoorrading van km 31 gebeurde het dan, ik pakte een bekertje en wou nog een tweede nemen maar miste het en keerde een stapje terug. Eén paar meter verder voelde ik een pijnscheut aan de achterkant van de bil. Iedere stap voelde ik maar éénmaal zover zou ik nu toch niet opgeven zeker?! Gino liep natuurlijk terug uit en het beloofden nog 10 zware km’s te worden. Goed anderhalve km verder stopte Gino en ik dacht dat hij een sanitaire stop maakte en me dadelijk terug zou bijbenen. Toen ik enkele honderden meters verder rechts het fietspad opdraaide zag ik echter dat Gino nog steeds verder stapte. Daar liep ik nu als derde op naar de laatste bevoorradingspost aan km35. Het was een lang recht stuk tot net aan km 38 voor we weer afdraaiden. Ik werd voorbijgelopen door een estafetteloper gevolgd door zeker 10 fietsers, die hem om het even wanneer konden aflossen. Ik had er geen idee van hoever de volgende achter mij zat, maar die derde plaats wilde ik niet meer afgeven en ondanks de pijn in de bil kende ik geen echte terugval km 37, die trouwens een beetje helde was de traagste in 5’17”. Ik kon me toch weer opkrikken om rond de 5’ te lopen. De laatste vijf km zag ik nog welgeteld één persoon die op zijn oprit stond aan te moedigen. Hij stond er trouwens ook al de eerste ronde. “Keurig gelopen hoor” riep hij mij toe! Nauw zo kon ik er nog effen tegen aan en op zoek naar de finishlijn aan café Den Tip. Op het terrasje zaten heel wat supporters en werd ik mooi als derde in een onverhoopte tijd afgeklokt. Fred Haustrate kwam 1’40” later over de streep en werd voor het derde opeenvolgende jaar vierde. In de douche trof ik de eerste twee lopers aan samen met Gino. Hij was uitgestapt na 35 km omdat hij pijn had in de buik en gezien de recente operatie geen risico’s wou nemen. Fris gewassen mocht ik dus naar het podium. Gelukkig moesten we niet op de ultralopers wachten en werden we reeds een halfuurtje na mijn aankomst terug verwacht. Voor die ene keer keek ik al uit naar de Gilzense jonkvrouw die als podiummeisje haar opwachting zou maken, maar het was de speaker die ons de beker, bloemen en een doosje met daarin een paraplu en een weerstationnetje in de handen duwde. Samen met de rugzak en de t-shirt die we voor de start kregen toch een mooi gebaar van een organisatie die opbrengsten aan goed doel schenkt. Eén pracht van een organisatie trouwens met mooi verzorgde bevoorradingsposten, kleedkamers… eentje die eigenlijk veel meer deelnemers verdient en waar je meer bent dan een nummer. Kortom eentje die iedere marathonloper zou moeten gelopen hebben.

Anderhalf uur later zat ik al terug in speelland De Beekse Bergen op de Mega Mindy Jetski’s met Ilona en Milan en nu twee dagen later voel ik buiten die letterlijk en figuurlijk dom verrekte bil bijna niets meer van de inspanningen. De bil heeft tijd om te bekomen want dit voorjaar staat er toch niet veel meer op het programma. Voor de Mc Bride-run moet ik immers toch passen wegens Eerste Communiefestiviteiten. Dus volgend doel wordt wellicht de IFF-marathon en wat er ook komt deze pakken ze mij niet meer af!

5km : 23'24"

10km : 45'39"

15km : 1u07'42"

20 km : 1u30'22"

25 km : 1u53'25"

30 km : 2u16'43"

35 km : 2u40'54"

40 km : 3u06'27"

vlugste km 12 in 4'19"

traagste km 37 in 5'17"

Keep on runnin’ in a free World!

’t Is zo verre… Zondag zal ik in Gilze, Nederland voor de eerste maal 42 km aan één stuk proberen lopen… dit was vanaf begin dit jaar het  hoofddoel van deze expeditie. Er eentje op de teller hebben om in september met een geruster gemoed de iff-marathon te lopen. Alles liep perfect tot de laatste week van maart. Op zondag 27 maart had ik me voorgenomen de wandeltocht “dwars door de frontstreek” te lopen en zo nog een dertiger in de benen te hebben. Het nieuwe uur, daarbij zeker moeten terug zijn tegen 11 uur en vooral het gevoel dat er een verkoudheid op komst was deden me na 22 km afdraaien naar huis. De volgende dag was het inderdaad zover gehoest en gesnotter een hele winter geen verkoudheid en nu de lente in ’t land is was ’t van dat! Pas op dinsdag 5 april deed ik voor het eerst terug de loopschoenen aan. Vijf kilometer lang hoestte ik nog alle overtollige slijm uit de longen voor het enigszins beter ging. Zo waren dus twee dertigers in het water gevallen. Zondag laatst wilde ik er voor de zekerheid nog eentje bovenop doen. Ik startte langs de Ieperse vestingen en liep zo via het station naar Dikkebusvijver via het tortelbos kwam ik terug in de wijk Ter Olmen terecht om dan zo naar de palingbeek te lopen. Na 30 km kwam ik 2u 25’ later terug thuis. Gisteren liep ik nog een uurtje en legde 12.5 km af. Het ging tot mijn verbazing bijzonder goed. Het stramme gevoel is ook uit de benen verdwenen. Net als dat je volgens sommigen een pintje teveel  best door kan spoelen met een nieuwe telg doet een nieuw loopje dus duidelijk ook goed voor de beentjes. Als ze een marathon aankunnen voelen we zondag wel want tot dan blijf ik denken 42 km ’t is zo verre…

http://www.delotgenoten.nl/

Keep on runnin’ in a free World!

Afstand : 21,1 ( 21,250km)

Tijd : 1u28’31”

Plaats : 118/1048

Km/h : 14.240

Km/tijd : 4’10”

Vanochtend trokken we dus nog eens de grens over richting Fleurbaix. Een dorpje met 3000 inwoners dat overspoeld wordt met meer dan 2000 lopers, de helft voor de 10 km de anderen zoals ik voor een halve marathon. De temperatuur net boven het vriespunt en quasi windstil, dat dacht ik toch bij het opstaan. Ik had er na de goeie 20 km van vorige week echt mijn zinnen opgezet om mijn persoonlijke besttijd van  1u29’02”, die ik vorig najaar in Nazareth gelopen had te verbeteren. We verlieten België via Ploegsteert en doken zo het département (62) Pas-de-Calais in richting Armentières en het was dus niet te doen in de  Nord (59) die aan ons Heuvelland grenst. Zonder het parcours te kennen was dit toch min of meer een zekerheid dat het vlak kon zijn. Voor de start was het nog bibberen was het nu van de kou of toch van de zenuwen omdat ik wist dat ik in staat was mijn tijd te verbeteren als alles goed meezat en ik me natuurlijk mij niet liet meeslepen in een te hoog ritme van in het begin. Ik stond redelijk goed vooraan en de eerste km was een lang, breed en recht stuk zodat het wringen beperkt bleef. Er waren zelfs pacers die met vlaggen op de rug liepen voor welke tijd ze gingen. Zo was er ook één voor 1u30. Bij de eerste afslag naar rechts zag ik een grote groep rond hem geschaard zo’n honderd meter achter mij lopen. Het was dus zaak om deze voor te blijven. Het parcours bestond uit 2 ronden. Na een  paar km kwam ik terecht in een groepje met een paar lopers van AS Marck. Na goed 9 km bleef ik nog met 2 lopers van die club over. Met z’n drieën was het 2 km lang opboksen tegen de wind, die elders op het parcours als een aangenaam briesje aanvoelde, maar daar zich nadrukkelijk tegen ons keerde. Met korte aflossingsbeurten probeerden we toch het tempo erin te houden tot we na goed 12 km de eerste keer de finish overschreden, de rondes waren immers niet volledig identiek. Even verder stond de rest van de familie te supporteren en was ik wat blij dat ik mijn wanten en hoofdband kon afgooien. Ik probeerde nog even aan te pikken bij een tweetal lopers die ons passeerden, maar die gingen toch net iets te snellen en zo kwam ik weer bij de oudste van de twee Macklopers terecht. De andere had het duidelijk moeilijk en moest een gaatje laten. Na de laatste bevoorrading waren de rollen echter omgekeerd en was het met de jongste dat ik finish opzocht. Maar eerst stonden ons nog 2 km tegenwind te wachten. Ik liet mij meeglijden en we pikten nog een paar eenzaten op.  Het leek een stuk zonder einde dat de vergelijking met Ploegsteert kan doorstaan. Het is daar ook immers zo’n stuk lange en brede baan waar de laatste meters maar schoorvoetend aftellen. Ondertussen had Nico Serroen alle fransen zijn hielen laten zien. Uiteindelijk was ik dolblij dat ik na 1u28’31” de finish overschreed! Een nieuwe besttijd dus! En mijn woorden uit mijn vorig verslag blijken nog waar toen ik schreef dat ik bij mijn tijd van 1u22’33” op de 20 km van Kortemark nog zes minuten kon bijdoen voor de laatste 1100 meter om in mijn opzet te slagen. Alleen waren het  1250 meter want mijn garmin stopte dus na 21,250 km! De meters die het parcours van Nazareth te kort had bij mijn eerste duik onder het anderhalf uur werden hier dus ruimschoots goedgemaakt, en dan nog tegenwind!  Missie volbracht dus! De eerste vier wedstrijden van het jaar waren dus voltreffers, maar in alle euforie is het nu tijd om me weer in de loopgraven terug te trekken en mijn eerste marathonoffensief voor te bereiden. Het zal op zondag 17 april de marathon van Gilze in Nederland worden gekoppeld aan een weekeindje Beekse Bergen. Niet meteen de bekendste en ook met een beperkt aantal deelnemers, maar voor mij is het er toch om te doen eens een 42’er in de benen te hebben, zodat ik weet wat mij in het najaar te doen staat voor de IFF-marathon. Deze maand wordt het dus nog kilometers vreten. Volgende week zondag richten de Westhoekerstappers uit Vlamertinge een wandeltocht in. In Vlamertinge starten wandelingen tot 30 km, meer moet dat niet zijn dus. Op hun website kan u meer info vinden over de tochten. Wie mocht zin hebben om de dertiger samen te lopen laat gerust iets weten!

Keep on runnin’ in a free World!

Tijd : 1u58’01”

Afstand : 27km

Km/tijd : 4’22”

Km/h : 13,7

Plaats 58/272

Na het franse uitstapje van vorige week trokken we nu naar Watervliet, net niet in Nederland dus. Balgerhoeke, Sint-Laureins, Boekhoute, Bentille allemaal plaatsnamen die menige Westvlaamse tong doen struikelen. Voor mij was terugdenken aan de tijd dat ik jaarlijks wel eens met de plaatselijke topschutter in een driedubbele knoop lag. Onze uitstap werd gekoppeld aan een bezoekje aan vrienden in Eeklo. Je weet wel die vriend die me vorig jaar in september overhaalde om eens mee te doen aan een duathlon. Vandaag kon ik hem zelfs niet tot een deelname aan de 6 km overhalen. De hele morgen regende het steeds meer en meer in Ieper, maar toen we rond kwart na één het dorpsplein bereikten was het wel fris, maar van een spatje regen was er nog geen sprake. Net voor tweeën werden we opgang geschoten voor 27 km meteen de reden ook dat ik de verplaatsing persé wilde maken. Wedstrijden tussen de halve en volledige marathon zijn immers schaars. Voor mij was het mijn eerste wedstrijd boven de 21km. Het was dus afwachten aan welk het ideale tempo zou zijn. Zou ik durven flirten met de twee uur grens?  De eerst km was het werkelijk zoeken naar een ideaal tempo/groepje, maar 4’05” was natuurlijk veel te snel! Tot aan het Leopoldskanaal, en meteen ook het eerste onverharde stuk was het een beetje zoeken. Ik besloot een nogal grote heer te volgen die er volgens mij een zeer soepele tred op na hield, Luc Vanmaele. Ik hoopte mij dan ook achter hem tegen de wind te beschutten. Uiteindelijk liepen we met z’n tweeën hij op kop ik volgde Na één uur hadden we exact 13,9 km. Honderd meter verder stond een seingever, die dienst deed als rotonde en we mochten dezelfde weg terugkeren. Ja, inderdaad in Watervliet ligt het keerpunt in een wedstrijd over 27km na 14km en toch kom je op het einde aan het juiste aantal km. Meteen kon ook de strijd tegen wind en regen beginnen. Ik versterkte nog even de innerlijke mens en Luc drong me de leiding op. We werden opgewacht denk ik door Ria Thienpont die meteen aanpikte. Tot de laatste onverharde strook op 3,5 km van de finish bleef ik het tempo aangeven voor Ria, Luc en nog een vierde loper. Tot aan km 20 was dit in een tempo van rond de 4’20”, daarna zakte het tempo naar 4’25-30. De laatste kms nam Luc weer het tempo over en ik beet me vast in zijn spoor, Ria en de andere loper haakten af. De laatste 500 meter kwam uit het niets nog Alex Michiels ons voorbijgestoken. Luc probeerde nog aan te pikken, maar ik moest ze laten gaan. Luc had me immers overtuigd dat we zeker in 2 uur binnen waren, en dat was gezien de omstandigheden een echte opsteker! Iedere km was exact aan gegeven maar aan de caravan van de speaker was het echt zoeken of je nu echt al over de streep was of niet. Gelukkig hield vriend Patrick mij tegen en spoorde mij aan vlug te douchen met de boodschap dat de aperitief in Eeklo al klaar stond. Eerst natuurlijk mijn prijs, een koekenbrood,opgehaald. Zo moest ik op zondagmorgen dus niet naar de bakker. Bij het dessert konden we zelfs al vaststellen dat de uitslag reeds op de website van de krekenlopers stond, goed werk mannen! Het was dan ook al na elven toen we weer de kattenstad bereikten en raad eens wie was de enige die bij thuiskomst nog wakker was?

Volgende week de al een jaar aangekondigde eerste 20 km in Kortemark!

Keep on runnin’ in a free world!

Afstand : 10 km

Tijd : 40’55”

Km/tijd : 4’04”

Km/h : 14,7

plaats : 145/1785

2011 is al bijna anderhalve maand ver. De hoogste tijd voor een eerste wedstrijd. Meteen trok ik de grens over naar Bailleul of Belle zoals ze langs deze kant zeggen. Vorig jaar deed ik voor de eerste keer mee aan deze wedstrijd en de sfeer rond de wedstrijd was me zo bevallen dat ik geen seconde twijfelde om er opnieuw naar toe te trekken op zondagvoormiddag. Een uitstap voor gans de familie want het is maar goed 20 minuutjes rijden. Stadsgenoot en collega-loper Norbert Jennerich was gisteren al met de fiets op verkenning getrokken en had reeds ons borstnummer meegebracht, dat is al gauw een kwartiertje tijdswinst op een zondagmorgen die kan tellen.  Als we gisterenavond thuiskwamen  had Norbert het nummer al onder de deur geschoven. Nr.1510! Voor velen een doodgewoon nummer, maar de hersenkronkel van de boekhouder die achter ieder cijfer iets wil zoeken deed me direct denken aan mijn geboortedag (15/10). Laat ik bovendien steeds gezegd hebben dat ik tegen de mijn volgende verjaardag, lees tegen wanneer ik 40 ben, een marathon wil gelopen hebben. De oplopende duurlopen van de afgelopen januarimaand laten mij het geloof dat het zelfs dit voorjaar nog eens moet lukken toenemen. Volgende week komt trouwens de eerste serieuze test in Watervliet. Maar vandaag trokken we via rustige wegen en met het Heuvelland op de achtergrond dus net over de grens naar Bailleul. Na mijn tas in de kleedkamer te hebben achtergelaten ging ik via een klein steegje naar de startplaats aan de Rue D’Ypres. En dan is het even schrikken van waar ze komen weet ik niet maar plots sta je tussen een massa lopers. Het is net alsof al wie in Noord –Frankrijk en Zuid-West-Vlaanderen een paar loopschoenen heeft daar aan de startlijn staat. Volgens de speaker waren er 1786 lopers ingeschreven, een record voor de 32^e editie. In België kunnen enkel grote stadslopen van zo’n deelnemersveld dromen. En je hebt er nog iets aan want nog voor de start kreeg iedereen een prachtige regenjas waar je gerust mag mee buitenkomen! Tien minuten voor de start iedereen aan de startlijn want al wie nog kwam was verplicht achteraan aan te schuiven. Eens het startschot geklonken was het dan ook wringen. Na 200 meter ging het links af en liepen we de dieperik in, maar van vorig jaar wist ik dat de eerste km ook de gemakkelijkste was. Alhoewel tot aan het km-bordje ging het bergaf maar was het een constante slalom en oppassen niemands hielen te raken. Als of ze erom deden was waar een nieuwe km werd aangegeven een nieuw heuveltje neergepoot. Km 3 was de eerste serieuze kuitenbijter en het ging zo op en af tot km 8. De laatste twee km werden omschreven als plat, op z’n noordfrans wel te verstaan. Zelf de laatste rechte lijn was voorzien van een klein stijgingspercentage. Maar mijn eerste wedstrijd op zo’n parcours afsluiten in 40’55” geeft me vertrouwen voor de komende weken. En het moet gezegd 10 km is hier inderdaad 10 km op mijn garmin stond 50 meter meer, maar ik stond ook niet op de eerste startrij. En toen ik Linda mijn bedenkingen bij mijn nummer vanmorgen meegaf had ze gezegd loop hem nu in 40’ en dan is’t heel goe. Ik had gezegd dat ik zoiets niet zou halen aangezien het parcours, maar toch zie!!

Keep on runnin’ in a free world!!

Vandaag een nieuwe mijlpaal of eerder kilometerpaal in mij loopcarrière, namelijk KM 30. Ik koos voor het zelfde toertje als twee weken terug met nog een ommetje rond de Menenpoort op het einde. 2u29' deed ik er over. En zowel de eerste als de laatste km liep ik in 5'00". Was het de temperatuur, -4°C stond er op de klok van meubelen Crack toen ik iets voor acht uur daar al passeerde. Eens terug van Zillebeke vijver begon het ook boven Ieper klaar te worden. In het tunneltje onder de weg kwam het zelfs tot een kleine glijpartij zonder veel erg gelukkig. Langs de vestingen kwam ik ook de eerste andere lopers tegen waaronder een Cannicrosser met hond. Na bij de oude politiekazerne werd ik opgeschrikt door een schot van waar het kwam weet ik niet was het een verdwaalde jager of... Daarna richting Palingbeek dus en toen ik op de terugweg na 22 km van mijn aquarius proefde was er dat eentje on-the-rox net geshaket met gecrunshed ice. Nog even het scholierenpad op en dan via de achterkant van den Aldi kwam ik terug in de binnenstad. Na net 30 km bereikte ik heel tevreden over mijn duurloop terug de Oude Houtmarktstraat.

Volgende week nog zo eentje. De week er naar een eerste wedstrijdje in Bailleul(Belle) en dan binnen drie weken de Leopoldsloop in Watervliet. Een eerste serieuze test!

Keep on runnin' in a free world!

vanmorgen 7u30' kan eigenlijk naar Deinze trekken voor de winterjogging, altijd leuk lopen in de Brielmeersen. Maar 7op 7 van Ieper naar Deinze racen lijkt me nu toch ook wat overdreven. Ik trek gewoon de deur achter mij dicht terwijl de rest van de familie nog vredig slaapt, net als heel wat anderen in Ieper denk ik. Het is nog donker als ik via de Menenpoort richting jeugdstadion loop. Linten zijn op de parking van de crack al gespannen voor veldloop deze namiddag. Ook dat was natuurlijk een optie. Toch laat ik mij tot nog toe daar niet toe verleiden. In 't veld ga ik immers steeds op zoek naar de bal en wil ik degene die voor mijn neus loopt steevast tacklen, 25 jaar voetbal veeg je immers niet zomaar weg! Dan maar verder richting Zillebekevijver. Ik alleen met de watervogels die mij verwelkomen in hun taal. Wat kan lopen zo vroeg toch zalig zijn. Voor het eerst wordt ik ook gewaar dat de wind in de open vlakten een spelletje met mij speelt. Dan terug naar de vestingen en kom de eerste loper en vroege wandelaars tegen. De duisternis is nu helemaal verdwenen en besluit richting Palingbeek te lopen. 6km rechtdoor langs het wandel -en fietspad. Ik word ingehaald door een groepje wielertoeriste. Vijftig meter verder houden ze halt. Tegen dat ik bij hen ben heeft er al één zijn wiel uitgehaald en gaat zijn platte tube vervangen. Nu weet ik weer waarom ik voor het lopen koos. Als er iets mis gaat is't met mijn lichaam hé. Ik besluit direct de innerlijke mens wat te versterkken. Ik bereik het recreatiedomein en mijn garmin biept, 16 km ver. Ik loop tot aan het bruggetje op het einde van het pad steek het over en een paar meter verder loopt nog een loper. Ik haal hem in en als we bijna op het einde komen merken we dat ons tempo bijna het zelfde is. we raken aan de praat het blijkt iemand van de lopende Vandenbroucke familie te zijn. Hij vraagt of hij een eindje mag meelopen. Ik ben niet weigerachtig want zo worden de moeilijkste km's tussen 20 en 25 in gezelschap gelopen. Het worden zelfs de vlugste tegen een gemiddelde van 4'50"/km.  Dan besluit hij terug te keren en we zien mekaar misschien in Belle terug. De laatste 2 km loop ik rustig uit en na 27,2 km en 2u20' later ben ik terug thuis. In Deinze is de wedstrijd juist begonnen en ik ben er al van af! De eerst volgende wedstrijd wordt misschien Belle. Een week later op 19 februari ga ik naar Watervliet. Er zijn niet veel wedstrijden tussen een halve en hele marathon dus laten we het eens proberen en een week later is er de twintig van Kortermark. Dan zien we wel of we in 't voorjaar er nog een 42'er uitpersen.

Keep on runnin' in a free world

Afstand : 8,6 km

Tijd : 35’03”

Plaats: 87/

Km/tijd : 4’03”

Km/h : 14,8

Met nog een overschotje van de kerstkalkoen in de maag besloot ik dit jaar nog één keer vollen bak te gaan. Omdat 2^e kerst dit jaar op de laatste zondag valt was het kiezen tussen Tielt en Sint-Eloois Winkel. Beiden lagen op de terugweg van Deinze. We hadden immers mijn ma na de feestelijkheden terug naar huis gebracht. Alhoewel Tielt een meer voor de hand liggende keuze zou zijn koos ik toch de andere optie. Voor bijna de zelfde inspanning bedroeg in Tielt het inschrijvingsgeld immers het dubbele! In 2007 had ik al eens in SEW gelopen toen liep ik er 37’10” over. Toen we om kwart na vijf de auto parkeerden was de kleine cross, zoals ze daar de wedstrijd noemen alhoewel het een wegwedstrijd is, net gestart. Eén half uurtje later werd de grote cross op gang geschoten. Nog meer dan anders is het bij een start in het donker uitkijken in het gewriemel. Achter de auto met luidspreker RODANIA, zoals in de tijd van echte flandriens, doken we het donkere gat in. Van bij de start was het één lang gerekte sprint tegen de limiet aan, dit alsof het maar één rondje was, maar die wedstrijd was dus een halfuurtje vroeger. Nog één ronde op karakter dus en het verval uitstellen. Ik kwam door in een groepje van tien en hoopte zo lang mogelijk aan te klampen. De straten waren mooi verlicht met fakkels en kaarsen en het is er zeker niet vlak alhoewel dit in het donker zo niet opvalt en je begint te twijfelen of het aan jouw ligt op aan het parcours; 1,5 km voor het einde scheurde het groepje en ik kon me bij Luc Debal houden. Samen maakten we ons op voor een eindsprintje toen plots Brecht Vandamme ons als een lichtschicht voorbijflitste. Ik kwam zeer tevreden over de meet ik was die tweede ronde goed doorgekomen en mijn posite kunnen behouden. Na de meet was er gratis warme chocolademelk, glüwhein en soep, maar dat was voor de supporters ik hield het wijselijk bij een beetje water. Zo  2010 zit er op en alhoewel de wedstrijd in het voorjaar dun gezaaid waren was de oogst in het najaar rijkelijk! Hoogtepunt was zeker mijn halve marathon in Nazareth in 1u29”.

Keep on runnin’ in a free world!

Afstand : 15,7 km

Tijd : 1u12’28”

Km/h : 13,0

Km/tijd : 4’37”

Vorige week schreef ik nog dat de kerstman er in Langemark wat doelloos bijliep in dat prachtig lenteweertje. Deze week was hij alleszins meer op zijn plaats. Ik was dus van plan naar Steenvoorde te trekken om er nog een laatste halve marathon voor dit jaar door te jagen. Deze voormiddag toch nog even polshoogte genomen bij de organisatie, maar ze konden mij met de hand op het hart geruststellen “ les rues sont moullés” enkel was de halve marathon ingekort tot 17 km, want er was ook nog een wedstrijd van 11km. Toen we rond half één in Ieper vertrokken vielen echter opnieuw een paar sneeuwvlokjes, maar die hielden ons natuurlijk niet thuis. Het bleef echter gans de weg sneeuwen maar de wegen lagen er nog goed bij. Eén twintig minuten later staken we dan ook de grens over en bereikten Steenvoorde. Net als in Boeschèpe vorige maand werden we weer mooi naar onze parkeerplaats geleid. Linda kreeg het al benauwd en hoopte dat we hier nog ooit goed wegraakten, of was het omdat we op een speelplaats van een school moesten parkeren? Ik was vooraf ingeschreven en had dan ook vlug mijn nummer te pakken. In de mooie sporthal liep het al aardig vol en de kinderen kregen het benauwd van zoveel raar verkleedde lopers. Er waren ook immers prijzen voor de best verkleedde lopers. Wie had gedacht kerstmannen in alle maten en gewichten aan te treffen kwam bedrogen uit. Schaars gekleed in travestieten pakken, zeker twintig mannen met een bijen outfit inclusief imker met rook, tot in het zwart geschminkte mensen met een nagemaakte bobslee met de jamaicaanse vlag Linda en de gasten konden er zich deftig aan verwarmen. Ondertussen bleef het sneeuwen en het was duidelijk dat ik hier een andere keer voor een deftige tijd zou terugkeren. Genieten en heelhuids terugkomen was primair deze keer! Eens het startschot gegeven nam ik een tempo aan van rond de 4’30” die ik bijna gans de wedstrijd zou lopen. Ik keek om me heen en zag de witte velden en de nevel die een verzicht onmogelijk maakte. Opeens spurtte een haas langs ons weg in het veld en maakte alle lopers nog eens duidelijk wie hier de snelste is. Na drie km scheidden de wegen van de twee afstanden. Na goed acht km kwamen we weer op het zelfde punt en wie stond daar ons luid aan te moedigen jawel de travestieten de bijtjes ze zongen bij de drankpost dat het een lieve lust was. Na 10 km moesten we een rondje maken in de dorpskom van Terderghem ook daar veel muziek en ambiance. Uiteindelijk had mijn onderlip van het koude water te drinken in de laatste kilomters nog het meeste last van de koude. De laatst km werd ik nog bijgehaald door een jonge flac loper maar omdat ik niet echt wist hoever het nog was liet ik hem gaan.Want uiteindelijk was het na 15,7 km afgelopen. Niemand die het erg vond en eigenlijk had ik zo genoten van mijn duurloop dat het golvend parcours mij nauwelijks was opgevallen. Na de verkwikkende douche en een babbel met de familie Busschaert moest het moeilijkste nog beginnen de tocht naar huis. Want van al de inspanningen om de wegen te vegen was nog weinig zichtbaar. Vanaf Poperinge werden we dan nog gepiloteerd door de sneeuwruimer en kwamen we dus zonder kleerscheuren terug in Ieper. En dan had papa nog één ding beloofd aan de kindjes oliebollen van de kerstmarkt!

Keep on runnin’ in a free world!

Afstand : 9km

Tijd : 37’28”

Plaats: 54/169

Km/tijd : 4’09”

Km/h   : 14,5

Sedert dat ik precies drie maanden geleden op 21 augustus in Nieuwkerke aan het najaarsoffensief  begon was dit loopwedstrijd 11 waar ik aan de start stond en natuurlijk mag ik mijn duathlonervaring niet vergeten, een mooi rijtje dus met maar één zwak moment in Poelkapelle waar ik eigenlijk zo verstandig had moeten zijn om nooit te starten. Alvorens mij op te maken voor de corridamaand besloot ik net als twee jaar terug deel te nemen aan de Westlaanrun in Roeselare. Je krijgt er geen prachtig parcours, maar ja we zijn dan ook natuurlijk maar het aperitiefje van de eigenlijke Crosscup. Het is wel een vlak parcours en deze jongen hoopt ooit nog eens zo’n afstand te lopen aan een gemiddelde van 15 km/h?! Voor de start had ik er in de mist rond Schiervelde al een verkenningsrondje opzitten. Het parcours was bij aanvang lichtjes gewijzigd want na een paar honderd meter ging het al rechts op een paadje tussen de voetbalpleinen. Ik zat in het spoor van Gino Tuyttens, maar moest al vlug een gaatje laten. De eerste ronde liep ik in  12’03” dus van de neuskriebels en prikkelende keel van de laatste dagen geen last, so far so good! Op het einde van ronde 2 voelde ik de hete adem van een groepje lopers in mijn nek met daarbij vader en zoon Vandenbussche, ook uit Ieper. Eerst kwam Ian bij mij maar na een paar honderd meter moest ik het jonge geweld laten gaan. Dan maar mijn wagentje aangepikt bij papa Didier. Ik dacht nog even de nodige energie te kunnen bijtanken in het Totalstation die we iedere ronde dwarsten, maar het was tevergeefs. Ik had niet meer de jus in de benen om nog 2km in het rood te gaan en moest de rol lossen. Ik kwam uiteindelijk anderhalve minuut (!) te kort voor een gemiddelde eindtijd van  15 km/h, dik gebuisd dus!! Toch stond ik achteraf te kijken van het feit dat ik de 2^e en 3^e ronde aan een constant tempo gelopen had, 12’42” en 12’43”. Het voelde alleszins anders aan, maar ik had dan ook bijna de volle 3 ronden in mijn eentje gelopen. Tijd dus om de batterijen op te laden voor het eindejaarsoffensief! Langemark en op tweede kerst wordt het nog even tossen tussen Sint-Eloois Winkel of Tielt. Ik liep ze allebei al één keer en eigenlijk komt het op het zelfde neer, je warmlopen in het donker tussen een massa toeschouwers, en wie weet trek ik er tussenin nog eens over de schreve naar Steenvoorde voor nog één keer diep te gaan dit jaar in een halve marathon.

Keep on runnin’ in a free World